Klimaatfinanciering in opkomende markten versterken

Opkomende markten en ontwikkelingslanden (EMDE’s) zijn cruciaal voor het halen van de doelen van het Parijsakkoord. Zij zijn goed voor25% van het mondiale bbp, maar ontvangen slechts14% van de klimaatfinancieringsstromen. De private financiering naar EMDE’s is nog beperkter – slechts ongeveerUS$30 miljard per jaar, terwijl de behoefte dichter ligt bijUS$450–550 miljard per jaar tot 2030.

Een nieuwe policy brief van ICC laat zien hoe hervormingen van hetprudentiële Basel III-raamwerkaanzienlijk meer privaat kapitaal kunnen vrijmaken voor klimaatprojecten in EMDE’s. De huidige regels ontmoedigen bankleningen aan deze regio’s onbedoeld. Dat gebeurt ondanks sterke cijfers die laten zien dat projectfinanciering in EMDE’s vaak beter presteert dan bedrijfsleningen, met lagere wanbetalingspercentages dan verwacht en hogere terugvorderingspercentages.

Belangrijkste geconstateerde belemmeringen:

• Beperkte erkenning van instrumenten voor risicobeperking: garanties en blended-financestructuren van multilaterale ontwikkelingsbanken (MDB’s) en ontwikkelingsfinancieringsinstellingen (DFI’s) tellen vaak niet mee voor kapitaalverlichting.

• Te conservatieve behandeling van projectfinanciering: risicowegingen weerspiegelen de bewezen prestaties en ingebouwde waarborgen niet.

• Landenrisicoplafonds: kredietbeoordelingen van landen doen het waargenomen risico hoger lijken, zelfs bij hoogwaardige, medegefinancierde projecten. Dat verhoogt de kapitaalkosten.

  
  

De weg vooruit

ICC stelt eenaanpak in twee stappen:

1. Technische verduidelijkingen– kleine aanpassingen van de Basel-regels die direct meer kapitaal kunnen vrijmaken. Denk aan erkenning van gedeeltelijke garanties, tijdige uitbetalingen op grond van MDB/DFI-instrumenten en risicobeperkende maatregelen bij de kredietnemer, zoals valutahedging.

2. Structurele hervormingen– veranderingen voor de langere termijn. Hierbij gaat het onder meer om het behandelen van projectfinanciering als aparte activaklasse, het verfijnen van de behandeling van landenrisico en het invoeren van een schaalfactor voor hoogwaardige, klimaatgerelateerde investeringen in EMDE’s (vergelijkbaar met de SME Supporting Factor in de EU).

Als deze hervormingen worden doorgevoerd, kan het bankkapitaal voor klimaatprojecten in opkomende markten toenemen met een factor3–4, zonder de financiële stabiliteit aan te tasten.

Alsofficiële stem van het bedrijfsleven in het UNFCCC-procesbrengt ICC deze aanbevelingen in bij deCOP30-onderhandelingen in Belém, Brazilië, en roept op tot een gestructureerde dialoog met toezichthouders en het Basel Committee, zodat klimaatfinanciering de regio’s bereikt die deze het hardst nodig hebben.