Het bedrijfsleven aan tafel: ICC en de private sector bij de SB62-klimaatonderhandelingen

30 jun 2025

Hoe het bedrijfsleven de klimaatagenda in Bonn vormgaf – en wat de volgende stap is op weg naar COP30 in Belém

De klimaatconferentie in Bonn van juni 2025 (SB62) was een cruciaal ijkpunt op weg naar COP30. De gevolgen van klimaatverandering nemen toe, de geopolitieke spanningen lopen op en er is steeds meer aandacht voor het gat tussen afspraken en uitvoering. Vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en de industrie – verenigd in de UNFCCC-constituency Business and Industry NGO (BINGO) – speelden een zichtbare en betrokken rol in dit proces. De International Chamber of Commerce (ICC) stond als belangrijkste vertegenwoordiger van het wereldwijde bedrijfsleven centraal in deze inspanningen.

Het bedrijfsleven laat van zich horen tijdens de openings- en slotplenaire vergaderingen

Rob Cameron, Chair of the ICC Environment Commission, sprak de openingsverklaring van BINGO uit. Hij uitte dringende zorgen over de vertraging bij het vaststellen van de agenda en riep op tot versnelling op de hele klimaatagenda. ‘Tien jaar na Parijs moet COP30 resultaat leveren – en wel voor de reële economie’, benadrukte hij.

De inbreng van de private sector rustte op vier punten:

Uitvoering van NDC’s: bedrijven riepen overheden op om de uitkomsten van de Global Stocktake te vertalen naar ambitieuze en uitvoerbare Nationally Determined Contributions (NDC’s) die aansluiten bij 1,5°C. Het bedrijfsleven moet daarbij echt worden betrokken, zowel bij het opstellen als bij de uitvoering.
Adaptatie: mitigatie blijft cruciaal, maar bedrijven vroegen ook om een stevig kader om adaptatieoplossingen met steun van de private sector op te schalen.
Financiering: in lijn met de routekaart van het voorzitterschap voor 1,3 biljoen dollar benadrukte de private sector dat kapitaal alleen vrijkomt als regelgevende belemmeringen verdwijnen en risicodelingsmechanismen worden versterkt.
Koolstofmarkten: ICC steunde nadrukkelijk koolstofmarkten met een hoge integriteit en een snelle uitvoering van artikel 6, als middel om financiering te sturen naar waar die het hardst nodig is.

Tijdens de slotplenaire was de toon voorzichtig optimistisch. De afgevaardigden hadden constructief gewerkt, maar ‘er blijven aanzienlijke verschillen bestaan’, merkte ICC op. ‘Het is nu tijd om gedane beloften om te zetten in uitvoering in de praktijk’, besloot de verklaring.

Klimaatactie financieren: private sector staat klaar, maar wordt geremd

Tijdens de consultatie onder leiding van het voorzitterschap over de Baku to Belém Roadmap to 1.3 Trillion wees ICC op de dringende noodzaak om financiële kaders af te stemmen op de klimaatdoelen. Beth Burks (S&P Global) zei namens BINGO: ‘Wij zien heel goed welke rol wij spelen bij het halen van het doel van 1,3 biljoen dollar – maar het huidige systeem houdt ons tegen.’

In zijn bijdrage aan de discussie benoemde ICC drie prioriteiten:

Randvoorwaarden scheppen: samenhangend en voorspelbaar beleid – met name sterke afzetmarkten en stabiele regelgevingskaders – is een voorwaarde om private investeringen in ontwikkelingslanden op gang te brengen.
Ontwikkelingsfinanciering hervormen: multilaterale ontwikkelingsbanken (MDB’s) moeten private financiering echt op gang brengen. Daarvoor moeten zij meer risico nemen en investeren in capaciteit voor projectontwikkeling.
Prudentiële regelgeving hervormen: de huidige bankenregels straffen klimaatinvesteringen in opkomende markten af. ICC stelde een gestructureerde dialoog met toezichthouders voor om gerichte hervormingen te verkennen. Volgens ICC kan het beschikbare bankkapitaal voor klimaatprojecten daardoor verviervoudigen.

ICC heeft nu dit paper gepubliceerd, met concrete stappen om de financiële regelgeving weer in lijn te brengen met de klimaatambities.Lees het hier.

Rechtvaardige transitie: klimaatactie eerlijk en inclusief maken

ICC en BINGO verwelkomden de voortgang van het Just Transition Work Programme, maar benadrukten dat de uitvoering nu voorop moet staan. In zijn verklaring stelde het bedrijfsleven dat een echt rechtvaardige transitie moet:

Holistisch en inclusief zijn, met betrokkenheid van overheden, grote bedrijven, het mkb en lokale innovators.
De meest kwetsbare gemeenschappen de instrumenten, vaardigheden en kansen bieden om vooruit te komen.
Onbedoelde grensoverschrijdende gevolgen voorkomen, vooral voor het mkb in ontwikkelingslanden.

Het bedrijfsleven drong er bij beleidsmakers op aan te zorgen voor voorspelbaarheid en samenhang tussen beleidsterreinen. Versnipperd of dubbel werk kan investeringen en innovatie vertragen, waarschuwde het.

‘Er is geen wondermiddel’, aldus de verklaring van ICC. ‘Inspanningen moeten aansluiten bij de nationale en lokale werkelijkheid om echt effectief te zijn.’

Betrokkenheid van waarnemers en gaten in de uitvoering

ICC mengde zich ook in de discussies over de Arrangements for Intergovernmental Meetings (AIM) en pleitte voor een meer inclusieve en efficiënte betrokkenheid van waarnemers. Suggesties waren onder meer om een deel van de activiteiten van de Action Agenda te verplaatsen naar de Regional Climate Weeks en om expertdialogen te gebruiken om praktijkkennis in het proces te brengen.

‘Het Braziliaanse begrip Mutirão – samenwerken voor het algemeen belang – vat samen wat nu nodig is’, zei Agnes Vinblad namens de United States Council for International Business. ‘Geen enkele partij kan de klimaatopgave alleen aan. We moeten ons verenigen.’

Wat is de volgende stap? Belém moet resultaat leveren voor de reële economie

COP30 in Belém is nog maar enkele maanden weg. De boodschap van ICC is duidelijk: het is tijd om van onderhandelen naar uitvoeren te gaan. Dat betekent:

Geactualiseerde NDC’s leveren die aansluiten bij 1,5°C.
Stevige kaders ontwikkelen voor adaptatie en een rechtvaardige transitie.
Regelgevende en financiële belemmeringen wegnemen om privaat kapitaal vrij te maken.

De uitvoering van artikel 6 versnellen en de integriteit van vrijwillige koolstofmarkten versterken.

ICC staat klaar om de COP-voorzitterschappen en de partijen te steunen bij het omzetten van woorden in daden. Zoals de slotverklaring benadrukte: ‘Onze gedeelde klimaatambities vragen om gezamenlijke oplossingen. De private sector is bereid zijn deel te doen – maar kan het niet alleen.’